Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/6232 K.2024/3197

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2018 tarihli 2018/11205 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-h ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2018/190 Esas, 2019/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 62 nci, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsubuna karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.03.2020 tarihli ve 2019/1574 Esas, 2020/774 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz sebepleri 1.Sanık hakkında 150. maddesinin uygulanması gerektiğine, 2. Aracın ruhsat sahibinde olması sebebi ile 168. maddesinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde saat 21.30 sıralarında huzurda tanık olarak dinlenen F.S'nin adına kayıtlı 34 ... plakalı aracını bakımı için mağdur ...’a verdiği, mağdur ...'un aracı kullandığı esnada önünde bir aracın durarak yolunu kestiği, sanık ...’ün araçtan inip mağdur ...'un yanına gelerek dirseği ile mağdurun yüzüne vurduğu ve mağdur ...'u araçtan zorla indirdiği, ardından sanık ...’ün aracı alarak olay yerinden uzaklaştığı maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. 22.06.201 tarihinde mağdurun, şikayet dilekçesini Cumhuriyet Başsavcılığına ibraz ettiği anlaşılmıştır.

3. 07.11.2017 tarihli Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda; mağdurun basit tıbbi müdehale ile giderilir şekilde yaralandığının bildirildiği anlaşılmıştır.

4. Tanık F. S'nın beyanları dosya arasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

...'ın adına kayıtlı 34 ... model aracın bakımını yaptırması için dosyamızın mağduru olan ...'a verdiği, ...'un bu araçla giderken sanığın önünü kesip durdurarak mağdura yumrukla vurmak suretiyle araçtan zorla çıkarttığı ve aracı alarak gittiği şeklinde gerçekleşen olayda sanık beyanı ve mağdur beyanı ile adli tabip raporundan anlaşılacağı üzere, sanık ile araç sahibi olan ... arasında bu araçla ilgili olarak herhangi bir hukuki ilişkinin olmadığı, yine sanık ile aracı zorla alınan mağdurun ...'la da herhangi bir hukuki ilişkinin bulunmadığı,

sanığın hukuki olarak bu araçla ilgili herhangi bir hak talep edemeyeceği, mağdurun kullanımında olan aracı adli tabip raporunda belirlendiği şekilde basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralayarak zorla aldığı, yaralama eyleminde herhangi bir alet kullanmadığı ve önceden planlayarak müştekinin yolunu kesmediği, eylemin saat 21.30 sıralarında gerçekleştiği, gecenin ise saat 21.44 itibari ile başladığı göz önüne alınarak eylemin geceleyin gerçekleştirilmemiş olması da nazara alınarak sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 148/1 maddesinden sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamı incelenmekle; suça konu 34 ... plaka sayılı aracın sanığın babası ... tarafından alındığı ancak araç alınırken ... adına kredi çekildiği için onun adına ruhsat çıkarıldığı, kredinin son 3 taksidinin ödenmemesi ve aracın trafik cezaları sebebiyle taraflar arasında anlaşmalık çıkması sebebi ile aracın devrini alamadıkları ve bir şekilde aracı ...'ün elinden alan ruhsat sahibi tanık F.'nin olay günü aracı mağdur ...'a emaneten bıraktığı,

sanığın da babasına ait ve birlikte kullandıkları aracı başka bir şahsın kullanımında gördüğü için mağdur ...'u darp ederek aracı zorla alması eyleminin sanığın ailesine ait olduğunu ve araç üzerinde hakları olduğu düşüncesiyle bu hakkı elde etme özel kastıyla hareket ettiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesi yollamasıyla aynı Yasa'nın 86/2. maddesindeki basit yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi, hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.03.2020 tarihli ve 2019/1574 Esas, 2020/774 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,