Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/6244 K.2023/12337

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/6211 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c-d-h ve 53 maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2017 tarihli ve 2016/228 Esas, 2017/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1-c-d-h, 62/1, 53/1-2-3 uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 10.10.2017 tarihli ve 2017/1036 Esas, 2017/1689 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1-c-h, 62/1, 53/1-2-3 uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. Bölge Adliye Mahkemesi Savcısının Temyiz Sebepleri 1.Fotoğraf teşhisi yeterli olmadığından ve şüpheden uzak kesin delil olmadığından yağma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2.Yağma kastı olmadığından eylemin hırsızlık suçu kabul edilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mağdurlar ..., ... ve ... ...'in olay gecesi saat 01.30 sıralarında eğlendikleri cafeden ...'nın arabasına binerek ayrıldıkları, seyir halinde iken başka bir aracın bindikleri aracı sıkıştırarak durmalarını sağladığı, araçtan inen iki şahsın mağdur ...'yı darp ettiği, ...'in de ...'yı korumaya çalıştığı, ancak ...'i de darp ettikleri, bu sırada şahıslardan birinin ...'in oturmakta olduğu aracın kapısını açtığı, araçtaki paspasları yere fırlattığı ve ...'in koltuk üzerinde bulunan Samsung S4 marka cep telefonunu aldığı ve her iki şahsın olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılmıştır.

2.Mağdurların beyanları dosya arasında mevcuttur.

3.Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, telefonu yolda bulduğunu ve tanık F.G.'ye verdiğini savunmuştur.

4.Telefona ait IMEI sorgusunda, telefonun 02.03.2016 tarihinde saat 21.57 itibariyle başka bir hatla kullanıldığının tespit edildiği, alınan ifadeler doğrultusunda, telefonu satan tanık F.G.'ye ulaşıldığı, F.G.'nin soruşturmada alınan ilk beyanında telefonu sanıktan satın aldığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında beyan değişikliği yaparak sanığın savunmasını doğruladığı görülmüştür.

5.Soruşturmada mağdur ... ve ... ...'in, sanığın fotoğrafı üzerinden teşhis ettiği, mahkemede sanık ile yüz yüze gelen mağdurların sanığı teşhis edemediği görülmüştür.

6.Mağdur ... ve ...'e ait adli muayene raporları dosya arasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Mağdurlar ..., ... ve ...'nın 15.02.2016 günü saat 01.30 sıralarında mağdur ...'nın kullandığı araçla yolda giderlerken, sol taraflarından kendilerine doğru bir aracın gelmesi ve sadece sis farlarının yanıyor olması nedeniyle araçlarını durdurdukları, bunun üzerine diğer aracın da olay yerinde durduğu, olayın başında mağdur ... ile diğer araçta bulunan şahıslar arasında farların yanmaması nedeniyle karşılıklı bir ağız münakaşası yaşandığı,

ardından diğer araçta bulunan ikinci şahsın da araçtan indiği ve birlikte mağdur ...'ya saldırdıkları, ... ve ...'in ...'yı korumak için araçtan indikleri, ancak şahısların araçtan inen ...'i de darp ettikleri, ...'e yönelik bir eylemlerinin bulunmadığı, mağdur ... tekrar aracın arka koltuğuna bindiğinde, şahıslardan birinin arka kapıyı açtığı, önce paspasları alıp yere attığı, koltuk üzerinde duran mağdur ...'e ait cep telefonunu alıp, sonrasında diğer şahısla birlikte koşarak kendi araçlarına binip olay yerinden uzaklaştıkları, anlaşılmıştır.

2."Her ne kadar sanığın sübut bulan yağma suçunu yol kesmek suretiyle de işlediği iddia edilerek 5237 sayılı TCK'nın "d" bendinin de uygulanması talep edilmiş ise de; bu bendin uygulanabilmesi için mağdurların yol güzergahında önceden tertibat alınması ve bir hazırlık yapılması gerektiği, somut olayda bu yönde bir delil bulunmadığı, aksine mağdur beyanlarına göre ilk önce kendilerinin durduğu ve tartışmanın başladığı anlaşıldığından bu bent uygulanmamış, ..." gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1-c-h, 62/1, 53/1-2-3 uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Teşhis işlemlerinin 2559 sayılı Kanun'a aykırı olması ve mağdurların duruşmada yüz yüze geldiği sanığın olay yerinde bulunan şahıs olmadığını beyan etmeleri karşısında sanık hakkında atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyete yetecek ölçüde her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkeme Savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 10.10.2017 tarihli ve 2017/1036 Esas, 2017/1689 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,