Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/6310 K.2024/7563

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/1726 Esas, 2021/3486 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.11.2021 tarihli ve 2021/1726 Esas, 2021/3486 Karar sayılı kararının yalnızca sanık müdafiine 07.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin söz konusu hükme yönelik temyiz dilekçesini 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük süreden sonra verdiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli ve 2023/11-49 Esas,

2023/277 Karar sayılı kararında "... kural olarak müdafii ile takip edilen işlerde kanun yollarına başvuruda bulunmak müdafiinin görevi kapsamında olduğu tartışmasız ise de; sadece müdafie tebliğ veya tefhim edilen hükümlere karşı süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan hukuki sonuçlardan, kendisine yapılan tebligata kadar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinden haberdar olmayan sanığın Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 40/2 nci maddesi gereğince kusursuz sayılacağı, müdafinin süresi içinde temyiz yoluna başvurmaması nedeniyle hak kaybına uğraması,

hak arama hürriyeti ve adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma ... ile bağdaşmayacağı da dikkate alındığında.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince verilen 27.12.2021 tarihli ve 244-1662 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının, kamu davasının asli bir süjesi ve tarafı, diğer bir anlatımla cezanın sorumlusu olan sanığa, ayrıca tebliğ edilmesi gerektiğinin... ;" şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.11.2023 tarihli ve 2023/3-242 Esas, 2023/610 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere;

"...ilgililerin mahkemeye erişim haklarının kısıtlanmaması ve hak kaybı ile sonuçlanabilecek durumların önlenmesi bakımından hükmün hangi nedenlerden dolayı bozulması istendiğinin temyiz dilekçesinde belirtilmesi gerektiğine ve bu nedenlerin belirtilmemesi durumunda temyiz talebinin sebep yokluğundan reddedileceğinden dolayı hükmün kesinleşeceğine dair ihtarata kararlarda ayrıca ve açıkça yer verilmelidir..." şeklinde yer alan kabul doğrultusunda sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun olarak "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir

gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir şekilde sanığa (Ceza infaz kurumunda olması halinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve 5271 sayılı Kanun'un 263 üncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği,

bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi ayrıca sanık müdafiine de 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ihtaratı içeren tebligat gönderilmesi, tebligat belgeleri ve sanık tarafından sunulması halinde gerekçeli temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,