KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2022/72 E., 2022/2545 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Nitelikli yağma
- Hükümler
- İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi
- Temyiz edenler
- Sanık ve müdafii
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın yağma suçunu işlemediğine, sanık hakkında 4 kez mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın temyiz isteminin müştekiden sadece borç para aldığına, onu gasp etmediğine,
iddianamede hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde anılan maddenin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, kardeşinin polis memurları ile kavga etmesi nedeniyle kolluk tarafından müştekiye baskı yapıldığına ve beraatine karar verilmesine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, suç tarihlerinde ayrı ayrı olmak üzere 4’er kez işyerinde nitelikli yağma suçunu gerçekleştiren sanık hakkında nitelikli yağma suçunun unsurlarının oluştuğu, bu itibarla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hallerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2022/72, K. 2022/2545, 1 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama