Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/7452 K.2022/13612

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafii temyiz dilekçesinde; teşhis işleminin CMK’ya aykırı olduğunu, delil mahiyetinde olmadığını, alt sınırdan gerekçesiz olarak uzaklaşıldığını, TCK’nın 36. maddesinin şartlarının oluşup oluşmadığı hususunun değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürdü, sanık ise temyiz dilekçesinde;

kararın hukuka aykırı olduğunu, beraatine karar verilmesi gerektiğini belirtmiş, bahse konu dilekçelerde belirtilen temyiz sebeplerine yönelik olarak yapılan incelemede;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. ve 196/2. maddeleri uyarınca sanık ...’e zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1. ve 289/1-e,h maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,