Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/7901 K.2024/4022

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2015 tarihli ve 2015/38685 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142/2, b, 1, 35, 53/1 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2017 tarihli ve 2015/521 Esas 2017/131 Karar sayılı kararıyla görevsizlik kararı verilmiştir.

3.İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2023 tarihli ve 2023/244 Esas ve 2023/387 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-b, 143/1, 35/2, 53/1 inci maddeleri gereğince 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.01.2020 tarihli ve 2019/712 Esas 2020/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-b, 143/1, 35/2, 53/1 inci maddeleri gereğince 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına yönelik istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak sanığın nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149/1-h, 35 inci maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 283 inci maddesi gereğince 5 yıl 7 ay 15 gün olarak infazına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Yağma suçunun unsurlarının olmadığına, 2. 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmadığına, 3.Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay günü gece saat 23.00- 24.00 sıralarında şikâyetçinin Şişli metrosu merdivenlerinde bulunduğu sırada sanığın şikâyetçinin yanına yaklaşarak çantasını almaya çalıştığı, şikayetçinin direndiği, sanığın şikayetçiye vurduğu sırada çevrede bulunanlarca olaya müdahale edilmesi ile sanığın eylemini tamamlayamadığı ve akabinde polisin geldiği, sanık görevsiz mahkemedeki savunmasında ''başından iddianamede anlatıldığı gibi bir olay geçmediği, bu olayı ilk defa duyduğu, kimliği içerisinde iken cüzdanını çaldırdığı'' hususlarını söyleyerek,

ifade tutanağındaki imzasının kendisine ait olmadığını iddia ettiği, bunun üzerine sanığın yazı ve imza örneklerinin alındığı ve ifade tutanağındaki imza ile karşılaştırılması amacı ile dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği, 18.08.2017 tarihli Bilirkişi Raporu ile sanık ifade tutanağındaki imzanın sanığa ait olduğunun belirlendiği, eylemin ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın ''"Ben dışarda yatan insanım, kimliğim de kayboldu. Bu nedenle bu olayda adım geçmektedir. Benim başımdan böyle bir olay geçmemiştir. Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum." şeklindeki savunması dosyada mevcuttur.

3.Şikâyetçinin hazırlıkta huzurunda "Müştekinin kolluk beyanında; olay günü Şişli Osmanbey metrosunun merdivenlerinde oturduğu sırada 8 yaşındaki torununun bağırdığı, yanına yaklaştığında sanığın torununun elindeki çantayı çekmeye çalıştığını gördüğü, torununu kurtarmaya çalıştığı sırada kendisine ait çantasını da çekmeye çalıştığı, bağırarak yardım istemesi üzerine vatandaşların kendilerini kurtardığı," şeklindeki beyanı dosyada mevcuttur.

4.Tanık B. Y. ''Olay tarihinde ben çocuğum hasta olduğu için hastaneye gitmiştim. Gece saat 23:00 24.00 sıralarında Taksim'de metro durağının yanında bir ses duydum. Baktığımda bir erkek şahsın bayanın yanında bulunan bir çocuğu çekiştirdiğini ve götürmeye çalıştığını gördüm. Bunun üzerine ben yanına gittim. Ne yaptığını sordum. Ben çocuğu bu şahsın elinden aldım. Çocuğun elinde yada yanında bir çanta yoktu. Bu sırada bu şahsın üzerinden yere küçük bir çakı bıçağı düştü.

Ben korktum. Uzaklaşmaya çalıştım. Daha sonra dönüp baktığımda bu şahsın bayanın çantasını tutup çektiğini bayanın da direndiğini gördüm. Bu şahısın bayana da yumruk ile vurduğunu gördüm. Bu sırada bir şahıs daha geldi. Bayanı bu şekilde dövemezsin diyerek tepki gösterince ben de tekrar yanlarına gittim. Daha sonra bu şahıs çantayı alamadan ayrıldı. Bu şahıs çantayı almak için bayana yumruk vuruyordu.

Zaten bu şahıs elinde poşetin içindde bali mi tiner anlamadığım bir maddeyi kullanıyordu ve kendisine değildi. Daha sonra polisler geldi. Karakola gittik. Hatta polisler bu şahsı bir süre dışarıda bıraktılar. Kendisine gelmesini beklediler. Olay hakkındaki bilgim bundan ibarettir." demiştir. " şeklindeki beyanı dosyada mevcuttur.

Tanık A. Ç.'nin beyanı, şikâyetçi ile uyumlu beyanı dosyada mevcuttur.

5.18.07.2015 tarihli olay tutanağı dosyada mevcuttur.

6.18.08.2017 tarihli bilirkişi raporu (sanığın imza incelemesine yönelik) rapor dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-b, 143/1, 35/2, 53/1 inci maddeleri gereğince 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına yönelik istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun’un 149/1-h, 35 inci maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereğince 5 yıl 7 ay 15 gün olarak infazına karar verilmiştir

IV. GEREKÇE

1.Sanık ve Müdafiinin Yağma Suçunun Unsurlarının Oluşmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci Maddesinin uygulanmadığına, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden Sanık savunması, şikâyetçinin beyanı,18.07.2015 tarihli olay tutanağı, 18.08.2017 tarihli bilirkişi raporu, tanık A. Ç.'nin beyanı, tanık B. Y.'nin beyanı ve tüm dosya kapsamına göre hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ve Müdafiinin 5237 sayılı Kanun’un 62 nci Maddesinin uygulanmadığına, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden Sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları, duruşmaları takip etmemesi, beyanının yakalama emri ile alınmış olması, yeniden suç işlemeyeceği hususunda lehine olumlu kanaat elde edilemediğinden hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, karar verilmesinde, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.01.2020 tarihli ve 2019/712 Esas, 2020/74 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenecek hükümler yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında kapsamında re'sen gösterilen sebepler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,