Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8018 K.2024/3412

Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi, Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suçu kabul ettiği ancak parayı almadığına, fazla ceza verildiğine, lehe yasa hükümlerinin uygulanmasına vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, olay günü ... unvanlı markete alışveriş bahanesiyle girdiği, kasaya ödeme için geldiğinde markette kasiyer olarak görev yapan şikâyetçi ...'e elinde bulunan ve el koyma inceleme kararı verilen silahı doğrultup akabinde alnına silahla vurmak suretiyle kasada bulunan toplam 285,00 TL parayı alıp hızla kaçtığı, sanığın aynı tarihte başka bir yerde üzerinde bulunan silahla yakalandığı, sanık aşamalardaki savunmalarında;

iddia olunan suçu kabul ettiğini ancak mahkemedeki savunmasında, söz konusu olay yerinden para almadan çıktığını belitmiş ise de, şikâyetçinin daha önce hiç görmeyip tanımadığı sanığa bu şekilde iftira atmasını gerektirecek bir nedenin olmaması nedeniyle sanığın bu beyanına itibar edilmemiş, yine sanığın ikrarı ve şikâyetçinin beyanıyla uyumlu olan, olay anını gösteren güvenlik kamera kayıtlarının varlığı, mahkemece izlenen bu görüntülerde olayın şikâyetçinin beyanıyla bire bir uyumlu olduğu ve sanığın da net bir şekilde görüldüğünün anlaşıldığı ayrıca görüntülerdeki yağma eylemini gerçekleştiren şahıs sanığa gösterildiğinde sanığın da,

bu şahsın kendisi olduğunu teyit ettiği anlaşılmış olup, nitelikli yağma suçundan hüküm kurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin temyiz istemine ilişkin olarak, sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, sanık hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 9 yıl 2 ay hapis cezası olduğu,

diğer lehe hükümlerin 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca, sanığın suç tarihindeki yaşı da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur.

Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tüm dosya kapsamı, şikâyetçilerin beyanları, sanığın savunmaları, dosya arasında mevcut olan tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde eylemin sabit olduğu belirlendiğinden, araştırılacak başkaca bir hususun bulunmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

29. Ceza Dairesinin 04.11.2020 tarihli ve 2020/417 Esas, 2020/442 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenecek konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul