Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8029 K.2024/3530

Hükmedilen cezanın süresine göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın 31.10.2019 tarihli duruşmada, mağdurun borcunu ödeyememesinden dolayı ceza evine girdiğini, ceza evinden çıkması için mağdurun borcunu kendisinin ödediğini, parayı mağdurun ablasına verdiğini ve avukat aracılığıyla borcun ödendiğini beyan etmesi karşısında, katılanın ablasının kimliği tespit edildilip, tanık olarak dinlenerek, bu hususun doğruluğu sorulup, mağdurun borcundan dolayı sözkonusu paranın verilip verilmediği tespit edilerek, sanığın hukuki ilişkiden kaynaklı alacağını almak amacıyla cebir/ tehdit uygulayıp uygulanmadığının netleştirilmesi ve delillerin birlikte bütün halinde karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.03.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Sanık ... ile mağdur ...'nun olay tarihinden yaklaşık 1 yıl önce tanıştıkları, arkadaşlıklarının zamanla duygusal bir birlikteliğe dönüştüğü, ilerleyen zaman diliminde birlikte yaşamaya başladıkları, olay günü saat 09.00 sıralarında sanığın araçla mağdurun evinin önüne gelerek mağdura hitaben "paralı orospu, benim paramı yedin içtin paramı geri getir" şeklinde sözler sarfederek yüksek sesle bağırdığı, yaklaşık iki saat sonra mağdurun evinin önünde bulunduğu sırada tekrar gelerek mağdurla konuşmak amacıyla araca davet ettiği, bir süre araç dışında konuştuktan sonra mağdurun araca bindiği,

Ağaçlı istikametine doğru seyir halinde bulundukları esnada sanığın benzin istasyonundan boş kola şişesine 10,00 TL karşılığında benzin aldığı, Nevşehir yoluna dönerek buradan köy yoluna saptığı, patika bir yoldan ilerleyerek tepelik bir yerde durduğu, sanığın aldığı benzini mağdurun üzerine döktüğü, "seni yakmak ve öldürmek için buraya getirdim" şeklinde sözler sarfettiği, yumruk ve tekme attığı, mağdur yerdeyken peçeteyi yakarak mağdura doğru attığı ancak mağdurun hamle yapması sonucunda yanmaktan kurtulduğu,

bu kez sanığın araçtaki su dolu kovayı mağdurun üzerine boşalttığı, "sana yedirdiğim 20.000,00 TL'yi bana getireceksin, borcum var, senin bankada paran var, yarısını bana vereceksin, oturduğun evi benim resmi nikahlı eşimin üzerine,

arabanı da kızımın üzerine yapacaksın yoksa seni öldürürüm, benden kurtulamazsın, oğlunu öldürürüm, gelin kızına tecavüz edeceğim." şeklinde tehdit içeren sözler sarfettiği, daha sonra mağduru tekrar araca bindirerek evinin önünde bıraktığı olayda, sanık ve mağdur arasındaki ilişkinin niteliği değerlendirildiğinde mağdurun olayın başında araca binmesinin olağan kabul edilmesi gerektiği, mağdura ait genel adli muayene raporunun ve görüntü kayıtlarının beyanları ile uyumlu olduğu,

yargılama aşamasında şikâyetinden vazgeçmesine rağmen beyanlarında değişiklik ya da çelişkinin bulunmadığı nazara alındığında, dosya kapsamından anlaşıldığı üzere Türk Ceza Kanunu'nun 150/1. maddesinde belirtilen hukuki bir ilişki ve bu ilişkiye dayalı bir alacaktan bahsedilemeyeceğinden, sanığın eyleminin nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu kanaatinde olduğumdan, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına iştirak etmiyorum.