Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8286 K.2024/3753

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı; yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.03.2017 tarih ve 2017/1138 No.lu iddianamesi ile; sanıklar hakkında nitelikli yağma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (h) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemli kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2018 tarihli ve 2017/98 Esas, 2018/280 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesi maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2018 tarihli ve 2018/79 Esas, 2019/165 Karar sayılı kararının sanıklar ve müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.11.2019 tarihli ve 2019/707 Esas, 2019/2301 Karar sayılı kararı ile;

''Sanıkların yağma eylemlerine ilişkin cezanın belirlenmesi sırasında kanunda belirlenen cezanın alt sınırı nazara alındığında 5271 sayılı Kanun'un 150/3 ve 188/1. maddesi uyarınca karar duruşmasında zorunlu müdafileri bulundurulmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 289/1-e maddesine muhalefet edildiği anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 280/1-d maddesi gereği hükmün BOZULMASINA, ''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2020 tarihli ve 2019/544 Esas, 2020/150 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri, 53 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.11.2020 tarihli ve 2020/1676 Esas, 2020/2408 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemli Özetle Eksik deliller ile hüküm kurulduğuna, delil olmaksızın savunmanın delilleri toplanmadan karar verildiğine, İlişkindir.

2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemli Özetle Sanığın suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, yağma suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay gecesinde katılanın olay yerinde bulunduğu sırada sanıkların kendilerini polis olarak tanıtmak suretiyle katılanı bulundukları araca zorla bindirdikleri, sanıkların katılanın üzerini aradıkları ve katılanda bulunan cep telefonu ve bir miktar parayı alarak katılanı serbest bıraktıklarının ilk derece mahkemesince maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Katılanın olayın hemen akabinde gece 03.30'da polis merkezine başvurduğu ve olayın gerçekleştiği yeri ve araçla geçtikleri güzergahı soruşturmada görevli kolluk personeline gösterdiğine dair 06.03.2017 tarihli tutanak dosya içerisinde yer almaktadır.

3. Soruşturmada görevli kolluk personelinin katılanın bırakıldığı yerde emniyet müdürlüğünün 4 numaralı mobese kamerasının olduğunun tespit edilmesi üzerine bahse konu görüntüler katılan ile birlikte izlenildiğinde suçta kullanılan aracın plakasının tespit edildiği ve aracın ruhsat sahibinin sanık ... olduğunun tespit edildiği dosya içerisinde yer alan 06.03.2017 tarihli cd izleme tutanağı içeriğinden anlaşılmıştır.

4. Katılanın sanıkları beş kişi arasından kesin ve net bir şekilde teşhis ettiğine dair 08.03.2017 tarihli canlı teşhis tutanağı dosya içerisinde yer almaktadır.

5. Katılanın 22.06.2017 tarihli celsede görmüş olduğu sanıkları teşhis ettiği duruşma tutanağından anlaşılmıştır.

6. Katılanın canlı teşhis tutanağındaki ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarına göre; sanıkların katılanı araçtan indirmeden cep telefonunu kendisie iade ettikleri anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıklar müdafilerinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak; Katılanın canlı teşhis tutanağındaki ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarına göre; temyiz dışı sanık ...'ın suça konu yağmaladıkları cep telefonunu katılana vermek istememesine rağmen sanık ...'in isteği ve ısrarı ile bahse konu cep telefonunun katılana sanıklarca iade edildiğinin anlaşılmış olması karşısında soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle katılana sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar ..., ... müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.11.2020 tarihli ve 2020/1676 Esas, 2020/2408 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan bozmanın temyiz dışı sanık ...'e sirayetine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,