Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8420 K.2024/4058

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2018 tarihli ve 2018/4313 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (d) ve (h) bentleri, ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2019 tarihli ve 2018/242 Esas, 2019/339 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri, 168 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddesi, ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.06.2019 tarihli ve 2018/242 Esas, 2019/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca yargılama giderleri yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın suçu işlemediğine, mobese ve güvenlik kameraları görüntülerinin istenilmesine rağmen delillerin toplanmadığına, delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.22.05.2018 tarihinde evine gitmek için otobüsü kaçıran katılanın gece saatinde Beyoğlu-Tarlabaşı bulvarında yürüdüğü esnada sanıkların katılanın önüne çıkarak katılana hitaben "gel seninle biraz sohbet edelim" dedikleri, akabinde katılanın sanıklardan korkması nedeni ile sanıklarla beraber hep birlikte kaldırıma oturdukları, temyiz dışı sanık ... ...'ın katılandan telefonunu çıkarıp kendisine çağrı bırakmasını istediği, katılanın korkması nedeni ile cebinden telefonunu çıkararak sanık ... ...'ın cep telefonuna çağrı bıraktığı ve telefonu geri cebine koyduğu,

akabinde sanık ... ...'ın katılana hitaben "ne geziyon len burada amına koyduğumun çocuğu ne işin var senin burada yolumuzdayız biz" şeklinde hakaret ettiği ve katılanın yanına oturarak katılana hitaben "oğlum ben gasp suçundan yeni çıktım, senin ne işin var burada" diyerek katılana tokat atmak suretiyle katılanan cebinde bulunan Iphone 5 S marka cep telefonu katılandan zorla alarak diğer sanık ...'a verdiği,

sanık ...'ın katılana hitaben "ben cezaevinden yeni çıktım, yağmadan sabıkalıyım, kaybol ordan seni öldürürüm sinir hastasıyım" şeklinde sözler söylediği ve sanıkların olay yerinden uzaklaştıklarının ilk derece mahkemesince maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2.Olayın hemen akabinde 05.30 sıralarında polise başvurması üzerine ekip aracına alınan katılanın belirttiği adrese gidildiğinde katılanın göstermesi üzerine sanıkların yakalanmış olduğuna dair tutanak dosya içerisinde yer almaktadır.

3.Olay anında saat 04.52'de katılanın cep telefonundan sanık ...'ın arandığına dair 22.05.2018 tarihli tutanak ve Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu (BTK) kayıtları katılanın beyanlarını doğrulamıştır.

4. Kovuşturma aşamasında katılanın suçtan oluşan zararını gidermiş olduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.10.2020 tarihli ve 2019/3262 Esas, 2020/2193 karar sayılı kararı ile; ''...Dosya ve duruşma tutakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olmakla diğer istinaf itirazları yerinde görülmemiş,

Ancak,

5271 sayılı CMK'nın 326/2.maddesi uyarınca iştirak halinde işlenmiş bir suç nedeniyle mahkum edilmiş olanlara sebebiyet verdikleri yargılama giderleri ayrı ayrı yükletileceği düzenlenmiş olması karşısında; birlikte suç işledikleri kabul edilen sanıklar hakkında sarfına neden oldukları yargılama giderlerinin her birinden ayrı ayrı olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken eşit olarak tahsiline karar verilmesi hukuka aykırı,istinaf itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nın 303/1-a ve 280/1-a maddeleri uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararda yargılama giderine ilişkin bölümün hükümden ÇIKARTILARAK yerine "(ayrı ayrı nelerden ibaret olduğu belirtilmeyen)toplam 50,00.- TL yargılama giderinin sarfına neden olma durumuna göre her bir sanıktan CMK 324/4. maddesi de gözetilerek 326/2.maddesi uyarınca ayrı ayrı tahsili ile hazineye irat kaydına"ibareleri yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun görülen hükmün 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a ve 280/1-a maddeleri uyarınca DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, ... '' dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak; Olay ve Olgular başlığı altında üç numaralı paragrafta açıklandığı üzere dava konusu yağma eyleminin saat 04.52'den sonra gerçekleştiği suç tarihinde İstanbul ilinde ilinde güneşin 05.36'da doğduğu, gece vaktinin saat 04.36 itibarıyla sona erdiği gözetildiğinde sanığın bu eylemi gündüz sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiği anlaşılmakla bu haliyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin (h) benti uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.10.2020 tarihli ve 2019/3262 Esas, 2020/2193 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan bozmanın temyiz dışı sanık ...'a SİRAYETİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,