Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8423 K.2024/4357

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2017 tarih 2017/8254 nolu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2.Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2018 tarihli ve 2018/404 Esas, 2017/592 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu ma birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri, 168 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2018/3350 Esas, 2020/1424 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle Somut delil bulunmadığına, Sanığın yalnızca şikâyetçinin beyanı ile cezalandırıldığına, Suç vasfının hırsızlık olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü olan 12.11.2017 günü gece vaktinden sayılan 19.30 sıralarında sanık ...'nın Ankara ili Çankaya ilçesi Erzurum Mahallesi Sosyal Parkı içerisindeki bir bankta oturup cep telefonundan müzik dileyen katılan ...'in yanına giderek katılana "Telefonunu ver, yoksa seni döverim" dediği, katılanın ise "Döversen döv" şeklinde cevap verdiği, bunun üzerine sanığın üzerinde bulunan ancak ele geçirilemeyen bıçak şeklindeki kesici bir aleti çıkartıp katılana göstererek "Seni öldürürüm" dediği, katılanın sanığın kendisine zarar vermesinden korkarak cep telefonunu sanığa verdiği, sanığın da telefonu alarak oradan uzaklaştığının ilk derece mahkemesince maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2.Katılanın olayın hemen akabinde polise başvurduğu ve aşamalarda değişmez nitelikte istikrarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3.Katılanın başvurusu üzerine soruşturmada görevli kolluk personelince yapılan araştırmada katılana yönelik eylemi sanığın gerçekleştirmiş olduğunun tespit edildiğine dair 22.11.2017 tarihli ev arama, yakalama tutanağı dosya içerisinde yer almaktadır.

4.Katılanın kendisine gösterilen yedi kişi arasından iki kez sanığı kesin ve net bir şekilde teşhis etmiş olduğu 22.11.2017 tarihli canlı teşhis tutanağı içeriğinden anlaşılmıştır.

5.Katılanın duruşmada gördüğü sanığı teşhis ettiği 08.03.2018 tarihli duruşma tutanağı içeriğinden anlaşılmıştır.

6. Sanığın kovuşturma aşamasında katılanın suçtan oluşan zararını gidermiş olduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki islemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, asamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2018/3350 Esas, 2020/1424 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 6 Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,