Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8850 K.2024/3922

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2017 tarihli ve 2016/3221 Soruşturma numaralı iddianamesiyle sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2018 tarihli ve 2017/153 Esas, 2018/728 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelik yağmaya teşebbüs suçundan yargılamasının yapılması için görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2019 tarihli ve 2018/246 Esas, 2019/107 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2020/1417 Esas, 2021/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanık savunmaları ve mağdurun duruşmada alınan beyanına göre yağma suçunun oluşmadığına beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tarihinde mağdur ...'ın dayısının oğlu tanık S. Ö. ile birlikte ikametine gittiği esnada, sanık ...'nın önlerine çıktığı, sanığın mağdura hitaben "burası bizim mahallemiz, buradan geçemezsiniz, cebinizde ne kadar para varsa verin" diyerek üzerine doğru geldiği, mağdur ile sanık arasında yaşanan arbede sırasında, sanık ...'ın silahtan sayılan bıçağı mağdur ...'in sol bacağına saplamak suretiyle mağdurun basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu, olay yerine kolluk görevlilerinin gelmesi üzerine tarafların ayrıldığı maddi vakıa olarak kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın bıçaklanma olayını ikrar ettiğine ancak para istemediğine dair beyanları dosyada mevcuttur.

3. Mağdurun aşamalarda değişmekle birlikte olayın sıcağı sıcağına kollukta sanığın kendilerinden para istediğine dair beyanları dosyada mevcuttur.

4. Tanık S. Ö.'nın beyanları dosyada mevcuttur.

5. Mağdurun basit tıbbi bir müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığını gösterir adli hekim raporu dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Nitelikli yağma suçunu silahla ve gece vaktinde işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin yanında (h) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, özellikle sanığın, mağdur ile tartışmalarının sebeplerine dair çelişkili beyanları ve mağduru bıçakladığını ikrar etmesi, mağdur ve tanık Salim'in kollukta alınan sanığın kendilerinden para istediğine dair beyanları ile tüm dosya kapsamı gözetildiğinde sanık müdafinin temyiz sebeplerine yönelik hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 26.02.2021 tarihli ve 2020/1417 Esas, 2021/330 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında başkaca bir hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çankırı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,