Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8869 K.2024/4678

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2018 tarihli ve 2018/2043 No.lu iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) benti, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2.Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2019 tarihli ve 2018/271 Esas, 2019/169 Karar sayılı kararı ile; sanığın nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 148 inci maddesinin birinci fıkrasını (c) benti, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimne göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.03.2019 tarihli ve 2018/271 Esas, 2019/169 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafında istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2019/1656 Esas, 2021/369 Karar sayılı kararı ile ''...Sanığın birden fazla kişi ile birlikte yağma suçunu işlediği kabul edilmesine karşın hüküm kısmında kanun madde numarasının "149/1-c" yerine sehven "148/1-c" olarak hatalı yazılması,

Hukuka aykırı olduğu, ancak bu aykırılığın yeniden yargılamayı gerektirmeyip, 5271 sayılı Kanunun 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğu anlaşılmakla;Hüküm fıkrasında, CMK'nın 303/1-c. maddesi uyarınca ilk paragrafta "TCK m. 148/1-c" ibaresi hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 149/1-c maddesi" ibaresinin yazılmasına''... karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Kısa kararın açıklandığı oturumda sanık ...'ın Diyarbakır 1 nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğu, duruşmadan vareste tutulması yönünde bir istemi bulunmayan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesi gereğince duruşmaya getirtilerek, esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2019/1656 Esas, 2021/369 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,