Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/8921 K.2024/4766

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2019 tarihli ve 2018/123 Esas, 2018/292 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2018/3182 Esas ve 2019/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve katılan müdafiilerinin istinaf başvurusunun kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı kanunun 35 inci maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkının hatırlatılmamış olması,

yağma suçunun tamamlandığının gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığının kabulüyle eksik ceza tayini ve sanık hakkında nitelikli yağma suçundan tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının 5237 sayılı kanunun 61inci maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmekle 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmolunacak yerde 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmolunmuş olması, hususları hukuka aykırı hususlar olarak tespit edilmekle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

3. Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2020 tarihli ve 2019/51 Esas, 2018/292 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/1643 Esas ve 2021/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ve hükme esas teşkil eden hukuki işlemlerde hukuki aykırılığa rastlanmadığından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Aleyhe düzeltme yasağına, Eylemin yağma suçunu oluşturmayacağına, Sanığın kazanılmış hakkının korunmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanık ...'in, sokakta yürümekte olan katılan ...'ı durdurarak hasta olduğunu ve arama yapması gerektiğini söyleyerek katılan ...'den telefonunu istediği, katılan ...'in ise telefonunu verdiği ancak sanığın bu sırada katılanı oyaladığı, katılanın telefonunu geri almak istemesi üzerine sanığın katılana hitaben üç saniye içerisinde kaçıp gitmesini, yoksa kendisini bıçaklayacağını söylediği, akabinde katılan ...'in iki eliyle sanığın bıçak olan elini tutmasıyla aralarında arbede yaşandığı ve katılan ...'in Adli Tıp Kurumu raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığının anlaşıldığı olayda,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 29.01.2018 tarihli bozma ilamı sonrası yeniden yapılan yargılamada; sanığın katılanı önce tehdit ettiği, sonrasında ise aldığı cep telefonunu vermemek için katılanı bıçakla yaraladığı, sanığın katılana ait cep telefonunu alma eylemiyle birlikte atılı suçun tamamlandığı anlaşılmakla sanığın silahla yağma suçunu işlediğinin kabul edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunup bulunmadığına yer verilir.

IV. GEREKÇE

Sanık ve müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında kurulan hüküm, "... sanığın suça konu cep telefonu cebinde iken, katılanla aralarında çıkan boğuşma sonucu etkisiz hale getirildiği, sanığın katılanın direncini kıramadığı ve nitelikli yağma eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin uygulanmaması...," nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/1643 E., 2021/390 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesine Karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,