Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/9507 K.2022/17971

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Somut olaya göre, sanığın 20.05.2001 tarihinde gündüz vakti mağdurun park halindeki kilitli aracının camı kırılmak suretiyle içeriden suça konu eşyaların çalınması şeklindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1,522 maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 151/1, 66/1-e ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun’un 7/2, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 Sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun’un 66/1e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, mahkumiyet tarihi olan 02.11.2001 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,