Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/9577 K.2024/8262

Bölge adliye mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gece vakti, katılan ... şirketinde görevli sanıklardan ... ve katılan ...’un, her birinde 100.000,00 TL para bulunan 4 adet para kasetini ATM cihazına yerleştirmek üzere ATM içerisine girdiklerinde, yerleştirme işini yapmakla görevli sanık ...'in kasetlerin koyulacağı bölümün kilidini açamadığı ve bu durumu iş talimatına göre dışarıda durup güvenliği sağlaması gereken silahlı güvenlik görevlisi katılan ...'a söylediği,

bunun üzerine adı geçen katılanın kilidi açmayı denediği sırada kar maskeleri ve birinde pompalı silah bulunan iki şahsın ATM içerisine girerek güvenlik görevlilerini etkisiz hale getirdikleri, şahısların 'Kaldırın ellerinizi yoksa kafanıza sıkarım.

Sizinle işimiz yok.' dedikten sonra katılan ... görevlisi ...'un katılan şirket Loomis’e ait olduğu anlaşılan silahını alıp güvenlik görevlilerinin ellerini plastik kelepçeyle bağladıkları, sanıklardan ...'in cebinden ATM dış anahtarını aldıkları ve içerisinde toplamda 400.000,00 TL bulunan para kasetlerini alarak güvenlik görevlilerini ATM'ye kilitleyerek kaçtıkları olayda sanıklar hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak; Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine maktu vekalet ücretine hükmolunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin ve katılan kurum vekilinin temyiz istekleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 inci maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasına "katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,