Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/9583 K.2024/8034

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 28.10.2020 tarihli ve 2019/3925 Esas, 2020/2165 Karar sayılı asıl kararı ile 20.01.2021 tarihli ek kararının incelemesinde:

1. Katılan/sanık ... hakkında kasten silahla yaralama suçundan kurulan hükümde: Sanığın kasten silahla yaralama suçundan mahkûmiyetine dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin itirazının mahallinde itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemece gereği takdir edilmiş olduğundan dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karara yönelik katılanlar vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz isteklerinin incelenmesinde: Sanıklar hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat kararının kaldırılarak, hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinde belirtilen hüküm niteliğinde bulunmadığı ve kararın temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

3. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik temyiz isteklerinin reddine dair 20.01.2021 tarihli ek karara yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde ise;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,

aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2019/3925 Esas, 2020/2165 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... ve katılan sanık ... vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz isteklerinin,

5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE 20.01.2021 TARİHLİ EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,