Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/9764 K.2023/149

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 35 inci maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2012 tarihli ve 2012/67 Esas, 2012/1073 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2012 tarihli ve 2012/67 Esas, 2012/1073 Karar sayılı kararının, O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 27.01.2015 tarihli ve 2014/18614 Esas, 2015/1885 Karar sayılı ilâmıyla;

"Sanığın, mağdurun müdürü olduğu mağazaya gelerek suç konusu ceketin alarmını çıkarıp ceketi elindeki poşete koyduğu sırada mağdur tarafından fark edildiğini anlayınca ceketi poşetten çıkararak mağazadaki askılığın üzerine atıp mağazadan çıkmaya çalıştığı, buna göre; mağdur tarafından görülmesi nedeniyle tamamlanamayan eyleminin hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, anılan suçtan mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/ 292 Esas, 2015/800 Karar sayılı kararı ile direnme kararı verilmiştir.

5. Direnme kararını inceleyen Ceza Genel Kurulunun 11.10.2016 tarihli ve 2016/13-340 Esas, 2016/353 Karar sayılı ilâmı ile; "... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 gün ve 292-800 sayılı direnme hükmünün, aleyhe olan bozmaya karşı sanığın beyanı alınmadan yargılamaya devam edilip hüküm kurulması" Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2016/880 Esas, 2019/241 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 20.03.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

7. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2021 tarihli ve 2020/110 Esas, 2021/135 Karar sayılı kararıyla, sanığın tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde yeni kasıtlı suç işlediği ve bu suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi uyarınca nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 06.07.2021 tarihinde kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine, ...

14. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli ve 2021/896 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği hükmün temyizen incelenerek bozulmasına, 2. Vesaire İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın, şikayetçinin müdür olarak çalıştığı mağaza içinde bir adet ceketin alarmını çıkarıp elindeki poşete koyduğu sırada şikayetçi tarafından görülmesi üzerine, ceketi bırakarak mağazadan çıkmaya çalıştığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.09.2012 tarihli mahkeme sorgusu olduğu ve bu tarihten itibaren hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 20.03.2019 tarihi ile ihbara konu suçun işlendiği 26.12.2019 tarihi arasında duran sürenin de eklenmesi ile birlikte, hükmün açıklandığı tarihten önce, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/896 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,