Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/9933 K.2024/7586

A.

Sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 2020/823 Esas, 2020/1031 Karar sayılı kararı ile kesin olarak verildiği, sanık ... müdafii tarafından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik olarak yapılan temyiz talebinin 20.01.2021 tarihli ek kararı ile hükmün kesin nitelikte olması sebebiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verildiği,

sanık ... müdafii tarafından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik olarak yapılan temyiz talebinin 31.03.2021 tarihli ek kararı ile hükmün kesin nitelikte olması sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verildiği, söz konusu ek kararların sanık ... müdafiine 09.02.2021 tarihinde, sanık ... müdafiine 06.04.2021 tarihinde e tebligat yolu ile tebliğ edilmesine rağmen ek karara karşı temyiz isteminde bulunulmadığından sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

B. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan verilen "4 yıl 2 ay hapis cezası" ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen "esastan ret" kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hüküm bakımından.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen kararının, sanık müdafii Av. ...’e, e-tebligatın 22.01.2021 tarihinde alıcının tebligat alanına başarılı bir şekilde konulduğu, 27.01.2021 tarihinde mevzuat gereği otomotik olarak okundu sayıldığı, (UYAP) Ulusal Yargı Ağı Projesi üzerinden yapılan incelemede; sanık ... müdafiinin, temyiz dilekçesini 10.02.2021 günü elektronik imza ile imzalayıp Ulusal Yargı Ağı Projesi yolu ile gönderdiği dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesini yasal süre içerisinde Ulusal Yargı Ağı Projesi ortamında gönderdiği,

temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki sanık ... müdafinin temyiz isteminin süre yönünden reddini isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

D. İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ... ve ... haklarında nitelikli yağma suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmünün İncelemesinde;

Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunda, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... ve ... Haklarında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümlerinin İncelemesinde;

5271 sayılı Kanun’un 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 20.09.2019 yerine 09.07.2019 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Sanık ...'nin tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından; Katılanın kendini savunamayacak durumda olup olmadığına ilişkin doktor raporu alınmadan sadece katılanın yaşından yola çıkılarak sanıklar haklarında beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı suçun işlendiğinin kabulü ile 5237 sayılı Kanun'un 149/1-e. maddesinin uygulanması, yağma suçunun konusunun önem ve değeri, sanıklarıın kastlarının ağırlığı, güttükleri amaç ve saik, suçun işleniş şekli dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulup gösterilen teşdit gerekçesi karşısında, sonuca etkili görülmediğinden; bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/823 Esas, 2020/103 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,