Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/9960 K.2024/7774

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, mağdurun özellikle soruşturma aşamasında verdiği beyanında "Beni ...'in yanında görünce herhangi bir şey söylemeden belinden bir tabanca çıkartıp namluya mermi sürerek 7-8 el ayaklarıma doğru ateş etti.

Ben her iki ayağımdan toplam beş adet kurşun yarası aldım. Ben yere düştükten sonra Sercan adlı şahıs yanıma geldi. Bu sırada ... adlı bayan şahsa Sercan yapma diye yalvarıyordu. Bu sırada Sercan yanıma gelip elimdeki cep telefonumu cekerek aldı, daha sonra telefonum elinde olduğu halde ... adlı şahsı sürükleyerek yanımdan uzaklaştı.... beni vuran şahsın ... olduğuna eminim. Halen bu şahıs ara ara benim evimin etrafında dolaşıyor.

Çeşitli insanlar aracılığıyla bana ifademi değiştirmem husunda haber gönderiyor. Bu şahsın fotoğraflarını ben internetten facebook tan gördüm. Kimliğinden eminim" şeklinde beyanda bulunduğu, tanık İ.B.'nin kollukta verdiği ifadede "..tam bu esnada yanımıza benim yaklaşık 6 ay dini nikahlı olarak “Gazi Mah. ... Sk.

No:40/6 Sultangazi” sayılı adreste birliktelik yaşadığım ... yanımıza geldi ve gelir gelmez belinden silahını çıkartarak ...'ın ayaklarına doğru 3-4 el aleş etti ve .... yaralanarak yere düştü. Ben bunun üzerine elimde bulunan kendi telefonum ile ...'ın fotoğraf bakmam için vermiş olduğu Iphone marka telefonu yere attım.

Daha sonra Sercan beni zorla “...” plaka sayılı gri renkli Peugeot 301 marka arabaya bindirdi, yere attığımı telefonları da alarak cebine koydu ve kendisi de arabaya bindi.." dediği, mağdur ve tanığın soruşturma aşamasındaki sıcağı sıcağına alınan beyanları karşısında, sanığı suçtan kurtarmaya yönelik sonraki beyanlarına itibar edilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamış olup sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2018/537 Esas, 2021/424 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN AYRI AYRI ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,