Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10102 K.2024/11344

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Tanık A.O'nun olay akabinde alınan beyanında, sanığın katılana "kimsin sen", " sen niye ihaleye giriyorsun" dediğini, katılanın "benim işim bu ben sürekli ihalelere giriyorum" demesi üzerine üç şahsın üzerilerine yürümeye başladıklarını, bunun üzerine katılan ile kaçtıklarını anlattığı,

sanığın katılana neden ihaleye katıldığını sormak için seslendiğini ancak kaçmaya başladığını savunduğu olayda tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.