Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10181 K.2024/13308

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında katılan ... ve ...'ya yönelik tehdit, katılan ...'ya yönelik hakaret ve tehdit suçları yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında ...'ya yönelik hakaret suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Sanık hakkında ...'ya yönelik hakaret suçundan bozma öncesi Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli ve 2014/282 Esas, 2014/674 Karar sayılı kararında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129/3 ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/4-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararının verildiği, sanığın temyizi üzerine bozma sonrası yeniden verilen hükümde aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye gerekçesi aykırı olarak BOZULMASINA,