Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10276 K.2024/11534

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen kararın incelenmesinde, İddianame içeriği ve dosya kapsamına göre; sanığın telefon ile katılanı aradığını ve telefon konuşmasında kendisine hitaben "Ananı avradını sinkaf ederim, seni öldüreceğim, ben doğruyum, seni yaşatmayacağım, bu gece öldüreceğim, senin eşin dul kalacak, köyden dışarı çıkamayacaksın, benim senden 150 bin TL alacağım var, sen mezara gideceksin ben hapsa gideceğim, sen niye beni karakola şikayet ettin,

ben jandarmadan korkmam" diyerek peşpeşe hakaret ve tehditlerde bulunduğunu iddia ettiği eylemi yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,