Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10712 K.2024/12505

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın alacağı olduğundan bahisle katılanı tehdit ettiğinin iddianamede belirtilmesi ve sanığın savunmasında da bu hususu doğrulaması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150. maddesi kapsamında olabileceği düşünülse de, delilleri takdir yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olması göz önüne alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekmekte ise de suçun zamanaşımına uğradığı dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanığa yönelik yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin yollaması ile 106/2-a maddesine uyan tehdit suçunun ve 125/1 maddesine uyan hakaret suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan asli zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşıldığından sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 11.10.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,