Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/1075 K.2023/10571

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.03.2014 tarihli ve 2014/2776 soruşturma numaralı iddianamesiyle, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 38 inci maddesinin birinci fıkrası, sanıklar ... ve ... hakkında aynı Kanun' un 37 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 53 maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2014 tarihli ve 2014/172 Esas, 2014/645 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli tehdit suçundan, ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

3. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2014 tarihli ve 2014/172 Esas, 2014/645 Karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.11.2020 tarihli ve 2020/360 Esas, 2020/3779 Karar sayılı kararı ile;

"Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...’e karşı tehdit suçundan düzenlenen ...

Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2014 gün 2014/389 sayılı iddianame anlatımına göre, sanıklar Onur ve Fahrettin’in diğer sanık ...’in azmettirmesiyle katılana ait işyerine gidip “Muhammed ile aranızda alacak verecek işiniz varmış, bu iş mahkemeye girmeden çözelim, eğer mahkeme sürecine girerse çok büyük sıkıntı olur, bizim büyüklerimiz abilerimiz var onlar bu işi halleder, kim vurduya gitmek istemessiniz heralde" şeklinde sözlerle tehdit ettiklerinin anlaşılması karşısında;

sanıklar ..., ... ve ...’ın eylemlerinin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/504 Esas, 2021/28 Karar sayılı kararıyla, sanıkların eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen alacağı tahsil amacı ile nitelikli tehdit suçunu oluşturma ihtimaline binayen mahkemenin görevsizliğine, ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2021/162 Esas, 2022/506 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında alacağı tahsil amacı ile nitelikli tehdit suçundan, ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.11.2022 tarihli ve 2022/144754 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri 1. Tek görgü tanığı olan katılanın kuzeni olan E.E.’nin ifadesi alınmadan karar verildiğine, 2. Eksik inceleme ile hatalı değerlendirme neticesinde sanıklar hakkında beraat kararı verildiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'in, katılandan alacağı bulunduğu, katılanı tanıyan sanığın arkadaşları olan diğer sanıklar Fahrettin ve Onur, taraflar arasında arabulucu olmak amacı ile katılanı sanık ...'in işyerine davet ettikleri, katılan yanında kollukta bilgi alma şeklinde ifadesine başvurulan kuzeni E.E. ile birlikte gittiği, burada sanıklar Fahrettin ve Onur'un, katılanın sanık Muhammet'e olan borcunu ödemesi konusunda ölümle tehdit ettikleri iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu alacağı tahsil amacı ile nitelikli tehdit eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ...'ün 12.06.2014 tarihinde, sanıklar ... ve ...'ün 30.09.2014 tarihinde mahkeme huzurunda savunmalarının alınması olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2021/162 Esas, 2022/506 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,