KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2023/10933 E., 2024/13268 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/468 E., 2021/35 K.
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Beraat, mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama - Bozma
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I.Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
II. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesine gelince
Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak; Hakaret suçundan mahkûm edilen sanığın eylemini, haksız tahrik altında işlediğinin kabulüyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29/1. maddesi uyarınca cezasından 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın neticeten 2 ay 27 gün hapis cezasıyla cezalandırıldığı, ancak haksız tahrik uygulamasında, hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde, sanık hakkında aynı Kanun'un genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz isteği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün, açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/10933, K. 2024/13268, 12 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama