Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/10992 K.2024/13130

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e maddesi gereğince duruşma açıp sonucuna göre, aynı kanun maddesinin ikinci fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurması gerekirken, kanun maddesine yanlış anlam yüklenerek duruşma açmaksızın evrak üzerinde İlk Derece Mahkemesince belirlenen cezada hüküm fıkralarının değiştirilmesiyle yetinilmesi suretiyle duruşma açmadan ceza miktarı arttırılarak değişiklik yapması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığının gözetilmemesi kanuna aykırılık teşkil etmektedir.

II. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2020/2613 Esas, 2021/235 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye gerekçesine aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,