Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/11104 K.2023/9664

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dikili Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/1678 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanıklar hakkında tehdit, hakaret ve yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2013 tarihli ve 2011/361 Esas, 2013/268 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, a) Yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, b) Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,

53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, c) Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2013 tarihli ve 2011/361 Esas, 2013/268 Karar sayılı kararının sanıklar müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 24.06.2019 tarihli ve 2019/12854 Esas, 2019/13418 Karar sayılı kararı ile. "1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yaşamsal tehlike oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine uygulanan 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibareler, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun onanmasına, ... 3) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında ...'a yönelik birden fazla kişi ile tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; .. b) Sanıklar ..., ... ve ...'in, olay günü katılan ...'ı "seni öldüreceğiz, mezarın hazır, seni gömmeye gidiyoruz" şeklinde tehdit ettiklerinden bahisle, sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş ise, sanıkların aşamalarda suçlamaları kabul etmedikleri, katılanın soyut iddiası dışında, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyet hükümleri kurmaya yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği, sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümleri kurulması,

c) Katılan sanık ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, d) Kabule göre; sanıklar ..., ... ve ...'in haklarında birden fazla kişi ile tehdit suçundan kurulan hükümde TCK'nin 62. maddesine göre indirim yapılırken sonuç cezanın " 2 yıl 1 ay hapis cezası" yerine " 2 yıl 3 ay hapis cezası" olarak hesaplanması sureti ile fazla ceza tayin edilmesi," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2019/653 Esas, 2021/384 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebebi 1. Hakkında beraat kararı verilen sanıklar lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Kendisini vekille temsil ettiren sanıklar hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat hükmü verilmiş ise de, bozma öncesi yaralama suçundan mahkumiyet kararı, hakaret suçundan da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği anlaşılmakla sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dikili