Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/11158 K.2024/13380

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.05.2023 tarihli ve 2022/7-315 Esas ve 2023/322 Karar sayılı kararında "...ilk derece mahkemesi tarafından belirlenen maddi mesele değiştirilmediği ve yeni bir delil de toplanmadığı hâlde beraat kararı verilebilmesi için duruşma açılması"nda zorunluluk bulunmadığının kabul edildiği, temyize konu olayda istinaf mahkemesince duruşma açılmasını gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşıldığından, Tebliğname'de yer alan bu husustaki bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

Olay günü sanığın müştekiden müşterek çocuğu istediği, müştekinin çocuğu emzirdiği için vermediği, bunun üzerine sanığın müştekiye saldırarak yumruk atmaya başladığı, müştekiyi iteklediği ve yere düşürdüğü, müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, akabinde şüphelinin mutfağa giderek eline almış olduğu bardakları müştekiye fırlatmaya başladığı ve müştekiye hitaben "..seni de öldürürüm çocuğu da öldürürüm.." demek suretiyle tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda;

Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2019/1847 Esas, 2021/766 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,