Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/11352 K.2025/851

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi

Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2018/883 Esas, 2019/727 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2019/3302 Esas, 2021/734 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanığın şantaj suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine hükmedilmek suretiyle düzeltilerek esastan red kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi Şantaj suçunun dosyada bulunan tüm delillerle sabit olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanığın haksız olarak elinde bulundurduğu katılana ait bir kısım evrak ve eşyalar ile yine özellikle bilgisayar şifresini kırarak katılanın bilgisayarından elde ettiği katılanın özel hayatına ilişkin bir kısım fotoğrafların elinde olduğunu söyleyerek katılanın kendisi ile buluşup tanışmasını istemek suretiyle kendisine bir yarar sağladığı ve katılanı kendisi ile buluşmaya zorladığı, bu haliyle sanığın üzerine atılı şantaj suçunun dosya kapsamına göre sübuta erdiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,