Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/11583 K.2025/680

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında silahla tehdit, suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2018 tarihli ve 2016/319 Esas, 2018/777 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 29, 62 ve 51 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ertelenmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2019/1318 Esas, 2020/2701 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 44, 106/2-a, 43/2-1, 29, 62 ve 51 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Meşru savunmanın tartışılmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığı, müvekkil sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kurulan beraat ve silahla tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak silahla tehdit suçundan dolayı daha fazla ceza verildiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 25. maddesinde sayılan meşru müdafaa hâllerinin herhangi birinin varlığı tespit edilemediğinden, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,