Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/11613 K.2025/336

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bozmadan sonra yapılan yargılamada; sanığa, yokluğunda karar verileceğine dair meşruhatlı davetiye çıkarılarak 5271 sayılı Kanunun 307 nci maddesi uyarınca bozmada belirtilen hususlarda beyanda bulunma ve kendisini savunma imkânı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş başkaca yönleri incelenmeyen karara yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi, yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,