Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/11817 K.2025/872

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 21.11.2021 tarihli temyiz talebinin Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2021 tarihli ve 2017/342 Esas, 2018/210 Karar sayılı ek kararı ile reddine karar verilip dosyanın temyizi üzerine dairemize gönderildiği anlaşılmış ise de, ilk derece mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince karara bağlandığının ve verilen esastan red hükmüne yönelik temyiz talebine dair değerlendirmenin yine aynı Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılmasının gerekmesi karşısında, Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2021 tarihli ek kararı ile verilen temyiz talebinin reddine dair kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanığın temyiz itirazının oy birliğiyle REDDİNE,