Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/11872 K.2025/1268

Yerel mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8.maddesinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin 6723 sayılı Kanun'un 33.maddesi ile yapılan değişiklikle 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca, Resmî Gazetede ilân edilen ve göreve başlama tarihi olan 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere,

305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağının ve bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceğinin belirtilmiş olması karşısında, mahkemece bozma üzerine verilen kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu gözetilmeksizin sanığın temyiz başvurusu nedeniyle verilen Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2020 tarihli, 2020/37 Esas ve 2020/169 Karar sayılı istinaf talebinin reddine ilişkin ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun olarak 13.02.2020 tarihinde tefhim olunan hükmün, sanık müdafii tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 26.02.2020 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından, temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,