Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12173 K.2025/1087

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan 17.02.2015 tarihli mahkumiyet hükümlerinin sanığın temyiz istemi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27.10.2020 tarihli ve 2016/18568 Esas, 2020/13830 Karar sayılı bozma ilamı ile.

“Sanığın savunmasında, katılan ... ile birlikte yaşadığını ancak katılanın, evden ayrılırken bir miktar para ve ziynet eşyasını alarak kaçtığını belirtmesi karşısında, sanığın katılan ... hakkında şikayetinin olup olmadığı ve akıbeti konusu araştırıldıktan sonra olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması ve mala zarar verme suçu yönünden; katılanın 15.07.2014 tarihli celsede aracına 250 TL. masraf yaptığını belirtmesi karşısında; sanığa maddi zararın giderilmesini isteyip istemediğinin sorulması ve kabul edilmesi durumunda makul bir süre verilmesi,

bu zarar miktarını katılana ödenmek üzere depo ettirilmesi imkanı da tanındıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanma şartlarının tartışılması gerektiği düşünülmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi” nedenine dayalı olarak bozulması ve Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verildiği halde, taraflara para ve ziynet eşyaları ile ilgili hususlar sorulmadan ve sanığa etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi açısından süre tanınmadan karar verilmesi,