Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12380 K.2025/1383

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Her ne kadar sanık hakkında yasal engel bulunduğu gerekçesine dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, suç tarihi itibariyle sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 6545 sayılı Yasa'nın 72. maddesinin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce kesinleşmesi nedeniyle engel oluşturmadığı,

6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" şeklindeki düzenlemenin uygulanamayacağının anlaşılması karşısında sanık hakkında "Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde Çumra Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/3 Esas, 20111/78 Karar,

2009/114 esas 2011/93 sayılı Kararında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla CMK’nın 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" biçimindeki yetersiz ve kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,