Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12402 K.2025/1762

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/3. maddesinde belirtildiği üzere, Cumhuriyet savcısının temyiz süresinin karardan itibaren bir ay olduğu ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılarak 05.05.2022 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1- 1 cümlesi, uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zaman aşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 11.09.2012 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 23.10.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu süre ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253/21. maddesi uyarınca uzlaştırma nedeniyle durma süresi de nazara alınarak suç tarihi olan 09.04.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhureyet savcısı ve sanığın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 inci maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,