Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12459 K.2025/1964

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın, birden fazla kişiye yönelik, birden fazla ve değişik zamanlarda eylemlerini gerçekleştirmesi durumunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) ilgili maddesi uyarınca belirlenecek temel ceza, zincirleme suç hükümleri gereği aynı sayılı Kanun'un 43/1. maddesine göre artırıldıktan sonra, yine belirlenen ceza üzerinden anılan Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılarak cezanın saptanması gerektiğinin gözetilmemesi,

aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.