Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12626 K.2025/2282

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 11.10.2017 tarihli ve 2015/15190 Esas, 2017/22148 Karar sayılı ilamı ile uzlaşma nedeniyle bozma kararı verilmesi üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği, mağdur ...'ın uzlaşmayı kabul ettiği, ancak mağdur ...'ın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı şeklinde rapor düzenlendiği görülmüş ise de, her mağdur yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapılması ve teklifi kabul eden mağdur yönünden uzlaşma nedeniyle kamu davasının düşürülmesi gerekeceğinden, uzlaşmayı kabul etmeyen mağdur yönünden tehdit suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,