Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12822 K.2023/12452

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fatih 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2002 tarihli ve 2001/101 Esas, 2002/133 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 488 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 647 sayılı Kanun uyarınca 136.890.000 ETL ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca iki kez 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Uyarlama yargılamasında Fatih 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2008 tarihli ve 2001/101 Esas, 2002/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakaret suçu yönünden uyarlama yapılmasına yer olmadığına, tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca (iki kez) 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlünün Temyiz Sebepleri 1.Yüklenen suçları işlemediğini, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Vesaire İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 11.04.2007 tarihli bozma ilamının içiriği de dikkate alınarak Hükümlü hakkında tehdit suçundan sayılı 765 sayılı Kanun’un 183 üncü maddeleri uyarınca kurulup kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Hakaret Suçundan

Sanık hakkında hakaret suçu yönünden lehe aleyhe yasa değerlendirilmesi yapıldıktan sonra "...Uyarlama talebinin reddi ile önceki hükmün aynen infazı yerine..." "5237 sayılı yasa hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığı..." şeklinde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

A. Silahla Tehdit Suçu Yönüden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2002 tarihli ve 2001/101 Esas, 2002/133 Karar sayılı kararında hükümlü tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlünün temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,

B. Hakaret Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) numaralı paragrafında açıklanan nedenle ... 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2008 tarihli ve 2001/101 Esas, 2022/133 Karar sayılı karar sayılı kararına yönelik hükümlünün temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hakaret suçu yönünden kurulan hüküm fıkrasından "... 5237 sayılı yasa hükümlerinin uygulanmasına yere olmadığına..." ibaresi çıkarılarak yerine ",..uyarlama talebinin reddi ile önceki hükmün aynen infazı..." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,