Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13032 K.2023/10560

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karacasu Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2010 tarihli, 2010/143 Soruşturma Nolu iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Karacasu Sulh Ceza Mahkemesinin, 23.09.2010 tarihli ve 2010/71 Esas, 2010/91 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 5 eşit taksitler halinde ödenmek üzere 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 5 eşit taksitler halinde ödenmek üzere 1.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Karacasu Sulh Ceza Mahkemesinin, 23.09.2010 tarihli ve 2010/71 Esas, 2010/91 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 11.03.2015 tarihli ve 2013/8899 Esas, 2015/24222 Karar sayılı kararı ile;

" Hakaret suçundan; kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz isteğinin reddine,

Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığın aşamalarda ısrarlı olarak, katılanın, işyerinin yanındaki bahçeye sürekli olarak tuvaletini yapması nedeniyle olay günü tartıştıklarını savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2015/108 Esas, 2015/173 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi geregi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 07.07.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 15.11.2018 tarihinde yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçunu işlediğine ilişkin Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2018/277 Esas, 2019/270 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın, 18.02.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine,

5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/195 Esas, 2021/237 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

III. GEREKÇE

02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un106 ncı maddesinin birinci fıkrasında tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı; bu suç yönünden uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla;5237 sayılı Kanun'un ikinci ve yedinci maddeleri de gözetilerek,

atılı suç yönünden 6763 sayılı Kanunun 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı kanunun 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kurulan hükümde hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyenKaracasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/195 Esas, 2021/237 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,