Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13221 K.2023/9797

Mala zarar verme suçu bakımından, 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2 nci madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından,

5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince katılan vekilinin temyiz istemi tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. Nitelikli tehdit suçu bakımından, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dazkırı Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2010 tarihli ve 2010/845 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, inceleme dışı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi, uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davaları açılmıştır.

2. Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2012 tarihli ve 2010/365 Esas, 2012/330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mala zarar verme suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, inceleme dışı hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, kararları verilmiştir.

3. Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2012 tarihli ve 2010/365 Esas, 2012/330 Karar sayılı sanık hakkındaki nitelikli tehdit, mala zarar verme ve inceleme dışı hakaret suçlarından verilen kararların katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 21.12.2016 tarihli ve 2014/11267 Esas, 2016/15589 Karar sayılı kararıyla; "...

1-Sanık ... ...'ın hakaret eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2-Sanık ... ... hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise. Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; a)Kolluk tutanağı içeriği ve tanık ...'ın beyanına göre, sanığın, katılanın evine taş atarak üç adet pencere camını kırdığının anlaşılması karşısında, yerinde olmayan gerekçeyle mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi,

b)Tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden, sanığın savunmasında, katılanın eşi ... ile nikahsız olarak birlikte yaşadığını ve ondan alacaklı olduğunu, alacağını istemek için gittiğini belirtmesi ayrıca hakaret suçunun da karşılıklı işlediğinin kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağı tartışılmaması,

c)Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilebileceği, Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ve sanık ... ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA," Karar verilmiştir.

5. Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2017/2 Esas, 2021/100 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olmasına, 2. Olayın işleniş şekli, sanığın kasıtları, müvekkilin verilen zararı ve müvekkilin zararını karşılamaması göz önüne alındığında sanık hakkında en üst hadden cezalandırılması gerekirken sanık hakkında iyi hal indirim uygulanmasının hakkaniyete aykırı olduğuna, 3. Katılanlar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

4. Hatalı ve eksik inceleme neticesinde karar verilmesinin hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğuna, 5. Vesaire İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın katılanın evinin önüne gelerek elinde bıçak olduğu halde katılana hitaben seni öldüreceğim şeklinde tehdit etmesi şeklindeki eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanık hakkında ilk mahkumiyet tarihi olan 08.11.2012 günü ile 11.03.2021 olan son mahkumiyet karar tarihi arasında geçmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Ön inceleme bölümünün 1 numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birligiyle REDDİNE, B.

Sanık Hakkında Nitelikli Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2017/2 Esas, 2021/100 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle,