Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13602 K.2024/7716

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık ... duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de. 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 318. maddesi gereğince duruşmasız olarak yapılan incelemede. I- Sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında ise tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde.

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a ve 86/2 maddelerinde tanımlanan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkûmiyet tarihi olan 29.02.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, II- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde.

A- Sanık ...'ün sabıka kaydının incelenmesinden, sanığın olay tarihinde sabıka kaydının bulunmadığı anlaşılmakla; "sanığın adli sicil kaydı göz önüne alınarak " şeklindeki dosya içeriğine uymayan gerekçeyle Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, B- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uygulanmasına karşın, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken uygulanmaması suretiyle çelişkiye neden olunması,

C- Mükerrir sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/7. madde ve fıkrası uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infaz yetkisini kısıtlar bir biçimde sanığın 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmesi, D- Sanıklar hakkında hüküm kurulurken, doğrudan Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, 116/1. madde uyarınca hüküm kurulduktan sonra, 116/4. maddenin uygulanması,