Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13796 K.2025/3828

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bozma sonrası sanığa yargıtay ilamı ve duruşma günü tebliği için yapılan tebligatın sanığın en son bildirdiği adrese yapılmadığı gibi iade olunan tebligat sonrası mernis şerhli tebligat yapılmadığı anlaşılmakla, sanığa usule uygun tebligat yapılmadan yokluğunda yargılamaya devam edilerek savunma hakkının ihlal edilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Başkaca yönleri incelenmeyen Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2021/375 Esas, 2022/25 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebligname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,