Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13975 K.2025/3669

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve gerekçeye göre; tehdit suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamına göre, "sanık ve katılanın komşu oldukları ve aralarında geçit hakkından kaynaklı hukuk davaları dolayısıyla anlaşmazlığın bulunduğu ve tarafların husumetli oldukları, katılanın açmış olduğu geçit hakkı davasını kazanması sonrası ikametinin önünde düzeltme çalışması yaptığı esnada sanığın katılana hitaben "ben size sorarım, ben seni av tüfeği ile öldürürüm" şeklinde beyanlarda bulunmak suretiyle" üzerine atılı suçu işlediği kabulü ile mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmış olup, sanığın aşamalardaki beyanlarında,

üzerinde geçit hakkı tesis edilen arazinin girişine katılan tarafından kapı yapılmak suretiyle kendi arazisine girişinin engellendiğini ve hukuk mahkemesinde açtığı dava sonucunda haklılığını ispat ettiğini iddia etmesi karşısında, sanık ve müdafiinin beyanlarında geçen Isparta 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/543 Esas sayılı dosyası getirtilerek, sanık lehine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,