Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14021 K.2025/3772

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Davaya konusu olayda sanığın şikayetçiden kredi çekerek kendine araba almasını istediği, şikayetçinin kabul etmemesi üzerine sanığın hem mesaj yoluyla hem de yüzüne karşı tehdit ve hakarette bulunduğu, tanıklıklarına başvurulan şikayetçiden kızlarının yağmalama olayını doğruladıkları, eylemin bu haliyle yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,