Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14039 K.2025/4582

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve mahkemenin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak; Sanık hakkında kazanılmış hakkın oluştuğu 13.07.2016 tarihli hükümde adli para cezasının 20 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği ve hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği halde; bozma sonrası verilen hükümde 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilerek, sanık hakkında kazanılmış hak kuralına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, taksitlendirmeye ilişkin hüküm fıkrasının “Sanığın ekonomik ve şahsi hallerine binaen Türk Ceza Kanun'un 52/4. madde gereğince para cezasının takdiren birer ay ara ile 10 eşit taksitte TAHSİLİNE” şeklinde değiştirilmesi ve kalan kısımların aynen korunması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,