Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14110 K.2025/4294

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 04.12.2013 tarihinde düzenlenen fezlekede sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik gece vakti iş yerinde silahla yağmaya teşebbüs suçundan cezalandırılması istemi ile talepte bulunulduğu, ayrıca sanık hakkında bu suç dışında mağdur ...'a karşı silahla tehdit ve müşteki ...'e karşı yine silahla tehdit suçundan kamu davası açılması hususunda talepte bulunulduğu,

Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığı nın bu fezlekesi üzerine Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından fezlekeye bağlı soruşturma evrakı incelenerek sanık ... hakkında gece vakti iş yerinde silahla yağmaya teşebbüs suçundan yeterli delil bulunmaması nedeni ile 06.12.2013 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

bu kararın herhangi bir şekilde itiraz edilmeden kesinleştiği, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından bu kez her iki müştekiye karşı silahla tehdit suçlarından kamu davası açılması hususunda suç yeri itibarıyla ve atılı suçların Ağır Ceza Mahkemesinin görevine giren suç olmaması nedeni ile yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 16.12.2013 tarihli iddianame ile sanığın mağdur ...'a karşı silahla tehdit suçundan iki kez, müşteki ...'e karşı silahla tehdit suçundan ise bir kez cezalandırılması istemi ile Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/515 esas sayılı dosyasında, sanığın eyleminin silahla yağma suçunu oluşturduğundan bahisle görevsizlik kararı verildiği, Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2014 tarihli kararı ile karşı görevsizlik verilerek görev uyuşmazlığı nedeniyle dosyanın Yargıtay'a gönderildiği,

Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 30.09.2014 tarihli kararı ile Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2013 gün ve 2013/515 Esas, 2013/73 Karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği,

Turgutlu 3.Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama neticesinde silahla tehdit suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulduğu ve kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4.Ceza Dairesi'nin 10.01.2022 tarihli kararı ile , sanığın iki farklı tarihteki eylemlerinin, aynı kasıt altında ve kısa aralıklarla mağdurlara karşı işlenen tek bir tehdit suçunu oluşturduğu ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekmesine rağmen, iki ayrı tehdit suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde tebliğnamenin (1) nolu bendinde yer alan görevsizlik kararı verilmesi yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın katılan ve şikâyetçiye yönelik farklı zamanlarda tehditte bulunma eyleminin, aynı kast altında tek bir tehdit eylemi olarak kabul edilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)106/1-1.cümle uyarınca hükmolunan temel ceza, zincirleme suç hükümleri uyarınca aynı Kanun'un 43/2. maddesi gereğince artırıldıktan sonra, yine temel ceza üzerinden aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak bulunacak miktarın önceki cezaya ilavesiyle sonuç cezanın saptanması gerektiği düşünülmeden, artırılmış ceza üzerinden artırım yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2. 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43. maddeleri uyarınca tayin edilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasından aynı Yasa'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranından indirim yapılması nedeniyle sanığın 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi, bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,