Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14234 K.2025/5010

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, katılanın 2012 yılı içerisinde daire satın almak için emlak/komisyon işleri yapan sanık ile anlaştığı ve peyder pey 40.000 Amerikan Doları ödediği, sanığın ise dairenin tapusunun devir işlemlerini yapmayıp katılanı oyaladığı, katılanın 2013 yılı Haziran ayı içerisinde dairesinin tapusunu veya parasını geri vermesini istediğinde ise sanık tarafından birçok kez öldürülmekle tehdit edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın tehdit eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında katılana karşı birden fazla kez işlediği anlaşılmakla, sanığın bu eylemleri, aynı kast altında tek bir suç olarak kabul edilerek,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,