Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14489 K.2024/8125

Tehdit suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2.cümle, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2019 tarihli ve 2018/467 esas, 2019/594 sayılı kararı ile aynı suçtan sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2. cümle, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.250,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2018 tarihli ve 2017/667 esas, 2018/165 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip,

sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2021 tarihli ve 2017/667 esas, 2018/165 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ve 2021/897 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 02.11.2022 gün ve 94660652-105-07-1176-2022-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.01.2023 gün ve 2022/146600 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

I-) Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2019 tarihli ve 2018/467 esas, 2019/594 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın müşteki ...'a karşı gerçekleştirdiği tehdit eylemi nedeniyle yargılaması yapılan Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/467 esas sayılı dosyasındaki suçun 29.01.2017 tarihinde işlendiği, bu suça ilişkin iddianamenin ise 15.05.2018 tarihinde düzenlendiği ve sanık hakkındaki bu mahkûmiyet kararının kesin nitelikte adli para cezası olması nedeniyle 17.09.2019 tarihinde kesinleştiği, diğer taraftan sanığın yine aynı müştekiye karşı gerçekleştirdiği tehdit eylemi nedeniyle yargılaması yapılan Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/667 esas sayılı dosyasındaki suçun 27.11.2016 tarihinde işlendiği,

bu suça ilişkin iddianamenin ise 11.09.2017 tarihinde düzenlendiği ve sanık hakkındaki bu mahkûmiyet kararının kesin nitelikte adli para cezası olması nedeniyle 19.04.2018 tarihinde kesinleştiği nazara alındığında;

Sanığın eylemlerinin ilk hukukî kesintiyi oluşturan Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/667 esas, 2018/165 sayılı kararına konu 11.09.2017 tarihli iddianameden önce olması karşısında, birleştirme kararı verilerek, tek suçtan mahkûmiyet kararı verilip, zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde,

II-) Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ve 2021/897 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel kabul edilen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan verilen Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2016 tarihli ve 2016/215 esas, 2016/508 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleşmesini müteakip,

denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahisle hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine ilişkin Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2018 tarihli 2017/588 esas, 2018/758 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 16.01.2020 tarihli ve 2019/1733 esas, 2020/130 sayılı kararı ile eylemin kabahat niteliğinde bulunduğu ancak soruşturma zamanaşımının dolması nedeniyle kararın kaldırılarak sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına ve istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş olduğu gerekçesiyle sanığın yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu,

sanığın 19.04.2018 tarihli oturumda alınan beyanında da hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep etiği, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak takdiri indirim de uygulanan ve tehdit suçundan kaynaklı bir zarara da sebebiyet vermeyen ve dolayısıyla objektif unsurlar yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumu bulunmadığı gözetildiğinde, hüküm tarihinde bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durumun yargılamanın yenilenmesi yoluyla çözülebileceği anlaşıldığından,

sanığın yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği cihetle, mercii tarafından itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A.Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2019 tarihli ve 2018/467 esas, 2019/594 sayılı kararına yönelik, (I) numaralı bozma sebebi yönünden; Her iki dosyadaki eylemlerin suç tarihleri de gözetildiğinde aradaki zaman aralığı nedeniyle suç işleme kararının yenilendiğinin kabulü gerektiğinden, somut olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı değerlendirilmiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan kanun yararına bozma isteminin oy birliğiyle REDDİNE,